Kintyre Way

Kintyre Way Schotland, februari 2016

Kintyre

Misschien wat overhaast, maar we besloten weer eens een wintertrektocht in Schotland te maken.Natuurlijk hadden we dit vaker gedaan, maar nu overviel me de korte periode van daglicht in februari. In relatief korte tijd moet alles gebeuren, er moet een redelijk aantal kilometers gelopen worden, een goede kampeerplek gezocht worden, tent opzetten, hout verzamelen, vuur maken en eten koken.

Een behoorlijke verkoudheid had bezit van mij genomen en F dwong mij min of meer op Schiphol al om Trachitol te kopen! Voor het eerst van mijn leven had ik nu keeltabletten bij me, tot mijn verbazing merkte ik later dat hij zelf ook zo’n verpakking bij zich had.

In Tarbert start (Of eindigt wanneer je hem tegengesteld  loopt.) de 161 km lange Kintyre way, die wij in zo’n 8 dagen willen lopen.  Omdat er geen benzine voor het kooktoestel in het vliegtuig mee mag, kopen we dit meestal onderweg. In Tarbert is geen benzinestation, maar wel een outdoor-shop, een wat verlopen winkel (er staan emmers op de plekken waar het regenwater door het dak komt.) De vriendelijke dame van de shop, die ik minstens 70 jaar schatte, beheerde tot voor kort ook het “petrol station”, maar een akkefietje met de Bank of Scotland, had hier samen met haar pensioen een abrupt einde aan gemaakt. De dame was erg behulpzaam en

Lees meer: Kintyre Way

Ben Hope Sandwood Bay Glencoul

Bloedworst

Zie ook http:/hailcaledonia.com

palet

Omdat we over de vijftig zijn willen we graag benadrukken dat niets veranderd is, of in ieder geval dat wij niet veranderd zijn. Hiervoor gebruiken we vaak het verhaal van de pallet. Natuurlijk hebben we onze carrières kinderen en huwelijken, maar gingen we dertig jaar geleden al naar het beloofde land (Scotland) we gaan er nog steeds met ongelooflijk enthousiasme naar toe.

Dertig jaar geleden gingen we met onze motorfietsen naar de Hybriden (Outern Hebredes, Harris Lewis) vanaf Ullapool naar Stornaway. We  moesten verschrikkelijk vroeg opstaan dus we namen een jeugdherberg (Die is er nog steeds.) in plaats van te kamperen. Het was voorjaar, koud en nat ,maar dat deerde ons niet.

Stornaway was niet het romantisch stadje dat ik me voorstelde maar een grauwe bedrijvige havenplaats. Na een morning coffee dan maar onderweg richting Tarbert. Prachtige wegen, bergen met turf voor de huizen, een Stone Circle ouder dan Stonehenge, verlaten huisjes en wind, heel harde wind.

Op Harris hadden we moeite met het vinden van een winkel, we waren behoorlijk afgedwaald en hadden lol om het bordje to the whore (Shore). We verzamelde wat stenen.

OP bijna lege weg vonden we een huis met een koelcontainer en een shopje. Hier kochten we bloedworst (black pudding) en nog een paar dingen voor het avondeten. Daarna reden we door een duinlandschap, letterlijk door de duinen naar het strand. Dit leek me toen al een ecologisch kwetsbaar gebied maar er was niemand om ons een stro breed in de weg te leggen.
De boerderij in de vertebothy-sandwood moet ons gezien hebben , maar niemand scheen het te interesseren.

Latere ervaringen leerde me dat gelukkig ook niemand zich interesseert.

In een duin zette we ons tentje op en jutte een pallet van het strand. Het hout werd met een grote steen in stukken gegooid (Een beproefde methode.) en in de brand gestoken. Het gaf ons warmte en een mogelijkheid de bloedworst en de rest van het eten te bereiden. Met het uitzicht op de Atlantische oceaan, het invallend duister en de superieure maaltijd kon ik me geen mooier moment voorstellen.

Het is dit moment dat zich herhaalt, toen ik 25 jaar later mijn vriend weer een pallet van het strand zag  slepen, we weer in de duinen stonden, weer in een in mijn ogen kwetsbaar gebied (Sandwood Bay North West Sutherland) dacht ik “laat dit nooit voorbij gaan”. Deze gebeurtenis heeft zich vaker herhaald en het moet zich blijven herhalen. Er is geen hoger doel in het leven dan een pallet te jutten op een verlaten strand om daarmee een vuur te maken en bloedworst bakken.

Jos.

sandwood-bay

Schotland 2009 Postmans way Suilven

Zie ook http:/hailcaledonia.com

Onder. Henk, op de beklimming van de Suilven

 

 

 

 

 

 

Onder. Jos op Postmans Way, een spectaculaire kustroute iets ten noorden van Ullapool.